สินค้าดี บริการโดน เสื้อผ้า บ้าน ทัวร์ สุขภาพ

โรคจิตไม่ใช่ว่าจะเป็นตลอดชีวิต เป็นความเจ็บป่วยที่เยียวยารักษาได้

ปัจจุบันหลายครอบครัวมีผู้ป่วยโรคจิตอาศัยอยู่ร่วมชายคาด้วย ผู้ป่วยบางรายอาการยังไม่บ่งบอกคนในครอบครัวจึงยังไม่รู้ แต่บางรายอาจมีอาการให้เห็นอย่างชัดเจน ถ้าเราเป็นญาติหรือเป็นคนในครอบครัว เราสามารถสังเกตอาการของผู้ที่มีปัญหาทางจิตเวชได้ โดยดูจากอาการผิดปกติ ทั้งที่ก่อนหน้านี้เป็นคนสดใสร่าเริง เช่น นอนไม่หลับ เดินไปเดินมา มีพฤติกรรมแปลกๆ เช่น พูดคนเดียว หวาดระแวง เก็บตัว ไม่สุงสิงกับใคร นั่งนิ่งเป็นหิน ไม่เคลื่อนไหวและไม่พูดจาใดๆเป็นชั่วโมงๆ หรืออาจเคลื่อนไหวช้า หรืออาจมีอาการประสาทหลอน คิดว่ามีบางสิ่งบางอย่างเกิดขึ้น แต่ละปีมีผู้ป่วยอาการทางจิตเข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลเครือข่ายของกรมสุขภาพจิตถึงกว่า 1 ล้านคน ซึ่งรวมทั้งผู้ป่วยโรคจิตเวชและผู้ที่มีอาการผิดปกติทางจิต ในจำนวนนี้ส่วนหนึ่งเป็นคนเร่ร่อน ไม่มีญาติ ไม่มีหลักฐานแสดงตัว บางคนถูกนำตัวมาทิ้งไว้ที่โรงพยาบาล เมื่อรักษาหายแล้วก็ไม่มีญาติมารับ และพบว่า 60-70% ของผู้ป่วยที่อาการทุเลา อาการอันตรายจะหายไป แต่อาการที่อาจหลงเหลืออยู่บ้าง เช่น หลงผิด หวาดระแวง หรือความเสื่อมทางด้านร่างกายโดยเฉพาะสมองยังมีอยู่ แต่ถ้ากินยาต่อเนื่องสม่ำเสมอ ซึ่งเดี๋ยวนี้ยาที่ใช้ในการรักษาค่อนข้างดีและมีประสิทธิภาพมากกว่าในอดีตมาก ผู้ป่วยก็จะสามารถใช้ชีวิตได้อย่างปกติ ความสำคัญที่สุดอยู่ที่ครอบครัวและชุมชนที่จะต้องช่วยมีความรู้ความเข้าใจและความพร้อมในการรองรับผู้ป่วยหลังการรักษา ที่ผ่านมามักจะมีปัญหาการสื่อสารกันในครอบครัว ทำให้ญาติและผู้ป่วยไม่เข้าใจกัน มีการตำหนิติเตือน และอาจมีการใช้ความรุนแรงในครอบครัว ซึ่งยิ่งเป็นการสร้างความกดดันให้กับผู้ป่วยทำให้เกิดอาการกำเริบขึ้นอีกได้ โรคจิตไม่ใช่ว่าจะต้องเป็นไปจนตลอดชีวิต เป็นความเจ็บป่วยอีกอย่างหนึ่งที่สามารถเยียวยารักษาได้ ยิ่งรักษาเร็วจะรักษาให้หายได้ และแม้รักษาช้าหรือเป็นเรื้อรัง แต่ก็สามารถรักษาให้อยู่ในอาการทุเลาที่จะทำมาหากินเลี้ยงชีพได้ บางคนได้กลับบ้านเกิดทำมาหาเลี้ยงชีพ ใช้ชีวิตใกล้เคียงคนปกติได้ […]